Optreden Midge Ure tijdens Aalst Rockt

Aalst, 29 september 2001

Het concert was natuurlijk fantastisch!
Maar laat me bij het begin beginnen.

Het was ongeveer 18:00 toen ik samen met mijn ouders en zus vertrok naar Aalst, omdat Midge Ure daar om 21:15 met zijn optreden zou beginnen.
Toen we in Aalst aankamen, na ongeveer een uurtje, moesten we nog eens een uur zoeken naar de "oefenterreinen van Eendracht Aalst", daar deze ergens in de brousse verscholen bleken te zijn. We vonden het dan gelukkig toch nog, dankzij de hulp van enige Aalstenaren (en onze benzinetank was bijna leeg...).

Op een groot grasveld was een enorme witte tent opgezet waar de optredens plaats hadden. Daarnaast was een kleinere tent opgesteld, de VIP-tent.

Ik had natuurlijk wel het probleem dat ik daar stond, helemaal alleen tussen zo’n 1000 mensen, waarvan ik wist dat ik er 30 kende…maar niet herkende…
Na een tijdje ontdekte ik Chris van de crew, aan wie ik dan duidelijk maakte wie ik was en het duurde niet lang of Meike en Kate van de chatbox kwamen uit de VIP-tent om kennis te maken. Toen kwamen ook Peggy en Dennis eraan. Wij drie hadden jammer genoeg geen Viptickets en geraakten de tent dan ook niet binnen...maar niet voor lang. Een paar minuutjes later waren we al over een hekje geklommen en de tent via de achteringang binnengedrongen. Hier was het dan wachten geblazen tot het concert kon beginnen.
Op dat moment hoorden we ook dat het concert pas veel later plaats zou vinden. Voor mij was dit wel vervelend omdat ik wist dat mijn ouders dan toch wel vrij lang om mij zouden moeten wachten.
Na wat babbeltjes met Kate, Pip, Petra, Meike, Peggy, Dennis, Ingrid, Paul G en zijn vrouw komt THE BOSS dan toch eindelijk om 23:15 optreden.
Peggy, Dennis en ik vertrokken dus naar het podium om een stekje vooraan (en een beetje opzij) te veroveren.

Het concert zelf was geweldig...,maar veel te kort!! Midge Ure deed "I See Hope in the Morning Light", "Fade To grey", "One Small Day", "Love’s Great Adventure" , "Cold, Cold Heart", "Hymn", "Breathe", "Vienna" en "Dancing with Tears in My Eyes".

Dus maar negen liedjes, ongeveer 1 uur van de beste muziek die ik ken. En die was zo ongelooflijk luid dat ik mezelf niet kon horen roepen (en ik kan zeker vrij hard roepen).


Ook de lichteffecten, die toch elke keer indruk maken bij mij, waren ongelooflijk, een kleurenschittering die samen met de rookgordijnen zorgde voor de typische sfeer die onmiddellijk "Midge Ure" oproept bij iedere fan.



Na het concertje hadden we de mogelijkheid om Midge Ure ook persoonlijk backstage te ontmoeten (een geweldige ervaring, keer op keer).
Jammer genoeg moest ik al zeer snel het backstagebereik verlaten omdat mijn oudertjes in de auto nog steeds op mij aan het wachten waren (al bijna een uur ongeveer). Daz van de chatbox liep een eindje met me mee (hij zorgde voor de merchandising maar verkocht slechts 1 T-shirt en 1 CD).

Ik heb me dus zeker superhard geamuseerd!!!!!!!!!! (ook al deden mijn oren twee dagen erna nog pijn).

Stefanie Lahaye